esasterawan.net

 

Wan Azli

Laman utama
Maklumat peribadi
Weblog
Karya
Foto
Maklumat sisi
Promosi
Papan nota

info

Nama penuh
Wan Azli Wan Jusoh

Email
taktibau@yahoo.com

Laman web kegemaran

Aghi Ni Jadi Jjaha'
Sebuah Drama yang disumbangkan pada 11/12/2006 1:59:07 PM


Nota: Judul adalah dalam dialek Kelantan. Dalam bahasa Melayu standard, ia berbunyi Hari Ini Jadi Penjahat.


 


 


 


PRESET:


Lampu ruang penonton menyala sementara penonton masuk. Di pentas, satu lampu memancarkan spot malap pada prop pentas: dua buah kerusi yang disusun bertindih yang diletakkan bersebelahan dengan sebuah meja di tengah-tengah ruang.


 


LAMPU:


Lampu ruang penonton dipadamkan. Spot preset juga padam. Satu spot lain di pancarkan pada seorang lelaki yang sedang duduk di antara dua sujud di bahagian kiri pentas hadapan.


 


LELAKI ITU, STOPA, 29 TAHUN, BERJANGGUT TANPA MISAI DAN BERKOPIAH PUTIH. DIA MENGENAKAN SELUAR PANJANG SENTENG DAN BERBAJU T. SEHELAI KAIN SARBAN TERSANGKUT DI BAHUNYA. DIA SEDANG MENGALUNKAN ZIKIR TAUBAT DENGAN SUARA YANG AGAK KUAT. DI SISINYA, ADA SEBUAH BEG GALAS BERSAIZ SEDERHANA BERWARNA HITAM.


 


LAMPU:


Panggung dan pentas gelap sepenuhnya.


 


EFEK BUNYI:


Gril pintu, tidak berkunci direntap kasar. Pintu diketuk berulang kali – semakin kuat. Tombol diputar dari dalam. Geseran engsel. Daun pintu terbuka.


 


LAMPU:


Lampu dinyalakan membentuk pencahayaan dalam apartmen bujang taraf sederhana. Efek – kelip kalimantang kurang halogen.


 


SET:


Apartmen bujang.


 


KETIKA LAMPU MENYALA, ABANG MUAZ, 32 TAHUN YANG BERWAJAH BERSIH TANPA MISAI ATAU JANGGUT, BERAMBUT KEMAS DAN BERSUBANG SEBELAH KANAN SEDANG MENAHAN GENGGAMAN PENUMBUKNYA DARI MENYENTUH MUKA STOPA YANG TERDIAM MELIHAT PENUMBUK ITU. ABANG MUAZ MENGENAKAN BAJU T SENDAT YANG MENGIKUT BENTUK TUBUH SERTA BERSELUAR PANJANG LONGGAR. DARI KELAKUANNYA, DIA SEOLAH DALAM KEADAAN SEDIKIT MABUK, SEPERTI BARU PULANG DARI KELAB HIBURAN.


 


STOPA PULA KETIKA INI SEPERTI TERHENTI DARI BERIBADAT SETELAH BERIBADAT SEHARIAN. MEREKA BERPANDANG MATA. ABANG MUAZ MENJENGIL, TETAPI DIBALAS TENANG OLEH STOPA.


 


ABANG MUAZ:


Kau?


 


STOPA:


Saya. Assalamualaikum warahmatullahi wa baraka tuh.


 


ABANG MUAZ:


Aku blah.


 


ABANG MUAZ BERGERAK KE PINTU, MENINGGALKAN STOPA.


 


STOPA:


Alang-alang dah masuk. Tak jawab lagi salam saya.


 


ABANG MUAZ TERHENTI.


 


ABANG MUAZ:


Alaikum salam.


 


STOPA:


Abang tak ingat. Saya Mustafa. Dulu kat asrama. Masa form two, saya selalu tak pergi surau. Abang selalu naik dorm saya.


 


ABANG MUAZ DIAM SEPERTI TERFIKIR-FIKIR.


 


ABANG MUAZ:


Sial aku tak perasan. Aku ingat, Stopa! Aku ingat. Dulu kau mana ada janggut. Dulu rugged, apa dah jadi?


 


STOPA:


Abang mana serban? Sunnah nabi abang kata dulu. Sekarang dah bukan sunnah lagi ke? Tak qiamullail lagi?


 


ABANG MUAZ:


Cakap kau dah kurang bunyi kelate.


 


STOPA:


Saya cikgu. Ajar budak-budak sini, kalau cakap kelantan terlenggak budak-budak tu.


 


ABANG MUAZ:


Terlenggak?


 


STOPA:


Terlenggak. Kepala senget, dagu bawak ke atas. Duduk lah dulu. Sibuk ke?


 


ABANG MUAZ:


Dah pukul berapa dah ni? Esok aku kerja.


 


ABANG MUAZ MENGUAP. BAU ARAK. STOPA TERHIDU. REAKSI BAU TAK MENYENANGKAN.


 


ABANG MUAZ:


Sorry. Enjoy! Dah banyak sangat dosa agaknya. Kau macam mana sekarang? Layan rock lagi?


 


STOPA:


Betullah. Abang dah berubah. Hari tu atas LRT, abang ingat?


 


LAMPU:


Pentas gelap.


 


SET:


Bertukar menjadi dalam koc LRT.


 


EFEK BUNYI:


Signal pintu LRT terbuka.


 


LAMPU:


Cahaya tak terkawal dari pelbagai sumber di bahagian mengambil dan menurunkan penumpang. Lampu utama – lampu dalam LRT.


 


STOPA DALAM LRT, TANPA KOPIAH DAN KAIN SARBAN, DUDUK DI SATU TEMPAT DUDUK YANG DI SEBELAHNYA KOSONG. ABANG MUAZ MASUK KE DALAM KOC, MELIHAT ADA TEMPAT DUDUK KOSONG DI SEBELAH STOPA.


 


EFEK BUNYI:


Signal pintu LRT tertutup diikuti deruman LRT bergerak.


 


ABANG MUAZ MERENUNG STOPA. SEKETIKA KEMUDIAN, DIA MENUNJUKKAN AKSI SUKA PADA STOPA, LALU MENGHAMPIRI DAN DUDUK DI SEBELAH STOPA SAMBIL MEMERHATI. STOPA SENYUM SINIS. ABANG MUAZ MEMBALAS DENGAN SEDIKIT GAYA MENGGODA. STOPA MEMANDANG PENONTON DAN BERCERITA.


 


STOPA:


Saya kenal abang - Abang Muaz! Abang dulu timbulkan rasa nak dekat dengan Tuhan dalam hati saya. Abang tak ingat siapa saya.


 


TANGAN ABANG MUAZ TIBA-TIBA MERABA PAHA STOPA. STOPA MENEMPIS. ABANG MUAZ TERSENGIH. DIA DIAM SEKETIKA SEBELUM MERABA LAGI – KINI PUNGGUNG STOPA. STOPA TERKEJUT. REFLEKSI STOPA CEPAT- DIA MENAMPAR ABANG MUAZ. ABANG MUAZ TERKEJUT LALU MEMBALAS DAN KETAWA TERKEKEK-KEKEK.


 


ABANG MUAZ:


Ganas! Suka!


 


STOPA MENAMPAR ABANG MUAZ SEKALI LAGI. ABANG MUAZ TERUS KETAWA TERKEKEK-KEKEK. STOPA SAKIT HATI LALU TERUS MENUMBUK MUKA ABANG MUAZ SEKUAT HATI.


 


EFEK BUNYI:


Signal dan pemberitahuan – STESEN BERIKUTNYA, ABDULLAH HUKUM. NEXT STATION, ABDULLAH HUKUM.


 


ABANG MUAZ JATUH TERDUDUK KE LANTAI AKIBAT DITUMBUK. DALAM KEADAAN TERDUDUK ITU, DIA CEPAT MENENDANG KAKI STOPA. STOPA PULA TERJATUH. ABANG MUAZ TERUS BANGKIT. KINI GILIRANNYA PULA MEMUKUL STOPA. TETAPI STOPA TIDAK MELAWAN. DIA HANYA BERTAHAN, BERCERITA DALAM KEADAAN DIA DISEPAK BERTALU-TALU.


 


STOPA:


Saya berani lawan. Saja tak nak. Bukan takut, respek. Pernah respek. Abang pernah ajar saya. 15 tahun, saya masih ingat cakap abang.


 


HABIS DIALOG STOPA, ABANG MUAZ TENDANG KEPALA STOPA. LRT BERHENTI.


 


EFEK BUNYI:


Signal pintu LRT terbuka.


 


ABANG MUAZ TURUN. STOPA TERBARING DI LANTAI.


 


SET:


Bertukar menjadi dormitori.


 


LAMPU:


Silhouette dari lampu koridor. Lampu dormitori tertutup.


 


EFEK BUNYI:


Bunyi suara lelaki menyampaikan taklim dari pembesar suara milik surau dalam jarak 200 meter.


 


STOPA TIDUR, TERBARING DI LANTAI. ABANG MUAZ MASUK KE DORMITORI, MENGHAMPIRI STOPA DAN MENGEJUTKANNYA DARI TIDUR. DIA PULA KINI BERKOPIAH DENGAN KAIN SARBAN TERSANGKUT DI BAHU.


 


ABANG MUAZ:


Dik! Dik!


 


STOPA TERJAGA. CEPAT-CEPAT DIA BANGUN. ABANG MUAZ DUDUK DI SATU KERUSI. SATU LAGI DILETAKKAN DI HADAPANNYA.


 


ABANG MUAZ:


Assalamualaikum!


(Sambil menepuk kerusi di hadapannya, mengajak STOPA duduk).


 


STOPA DUDUK.


 


ABANG MUAZ:


Nama abang, Nazri. Panggil, Muaz.


 


STOPA:


Tahu! Muaz bin Jabal. Nama sahabat nabi. Saya dengar masa orientasi hari tu.


 


ABANG MUAZ:


Adik nama apa?


 


STOPA:


Mustafa. Panggil Mus la. Rock sikit. Budak-budak ni panggil Stopa. Bunyi kampung. Tak best.


 


ABANG MUAZ:


Mus, sebab apa tak pergi surau?


 


STOPA:


Pergi. Tak rock a tak pergi. Minggu lepas saya pergi.


 


ABANG MUAZ:


Bulan lepas pun abang perasan Mus pergi.


 


STOPA:


Nanti saya pergi lagi. Letih ni. Main bola petang tadi. Keting bengkak ni kena kadas.


 


ABANG MUAZ:


Main bola pun kena juga pergi surau. Kena sembahyang. Kena ingat Pencipta kita.


 


STOPA:


Saya sembahyang.


 


ABANG MUAZ:


Betul?


 


STOPA:


Kelmarin dulu saya sembahyang.


 


ABANG MUAZ DIPERLIHATKAN BERSUNGGUH-SUNGGUH MENASIHATI STOPA. SUARANYA MUTE. HANYA GAYANYA YANG DIPERJELAS. STOPA YANG BERSUARA DALAM KEADAAN MENDENGAR NASIHAT ABANG MUAZ.


 


STOPA:


Abang warak. Pengerusi surau. Beratus-ratus hadis hafal agaknya. Saya lain. Lahir dalam keluarga yang tak ambik peduli pasal agama. Semua sibuk cari duit. Mana ada masa nak pikir hidup ni sementara. Yang kekal abadi di akhirat – berkali-kali abang cakap.


 


Kali pertama abang datang mendakwah, saya try elak, tapi tak boleh, sebab abang senior, saya junior. Abang pengawas, saya? Cikgu tengok muka pun menyampah.


 


ABANG MUAZ BANGUN, BEREDAR BEBERAPA LANGKAH, DAN DATANG KEMBALI. STOPA BARING DI LANTAI. ABANG MUAZ SEKALI LAGI DIPERLIHATKAN BERSUNGGUH-SUNGGUH MENASIHATI STOPA.


 


STOPA:


Kali kedua abang datang, saya terbaring kat lantai jugak. Tiap petang ada latihan. Letih la, bang, letih. Abang bertubi-tubi dakwah saya. Saya kata relaks dulu. Abang buat tak tahu. Abang dakwah jugak. Sampai saya rasa saya ni dah ahli neraka dah.


 


ABANG MUAZ SEKALI LAGI BEREDAR. KALI INI JAUH SEDIKIT SEBELUM DATANG KEMBALI.


 


STOPA:


Nasib baik kali ketiga abang datang, saya tak tidur. Saya kat koridor, tengah reccee warden ke, pengawas ke. Saya nak nyala rokok. Mula-mula clear. Gores je mancis. Cis! Saya nampak abang naik tangga. Beruk mat yeh! Saya kata. Saya lari masuk dalam dorm, sorok rokok dengan lighter bawah tilam. Lepas tu tak tau nak buat apa, saya sembunyi balik meja.


 


STOPA SEMBUNYI BALIK MEJA. ABANG MUAZ MASUK MENGINTAI-INTAI DAN TERNAMPAK STOPA.


 


ABANG MUAZ:


Astarghfirullah al‘azim! Lebih rela menyorok dari pergi sembahyang. Tak rasa ada Tuhan ke?


 


SET:


Kembali menjadi apartmen bujang.


 


LAMPU:


Apartmen seperti awal.


 


STOPA:


Sekarang saya yakin Tuhan ada. Saya yakin saya hidup kerana Dia. Semua milik Dia. Saya tak ada apa-apa.


 


ABANG MUAZ:


Kau ingat semua tu. Aku dah tak ingat dah.


 


STOPA:


Abang lupakan. Cuba lupakan saya nampak.


 


ABANG MUAZ :


Ah. Aku nak balik tidur. Sori pasal atas LRT. Aku try je. Kalu jadi, on. Alah, banyak orang biasa buat. Kau pun.


 


STOPA:


Abang dah lupa Tuhan ke?


 


ABANG MUAZ:


Aku dah malas. Aku balik lah. Selamat lah.


 


STOPA:


Kalau saya halang abang balik macam mana?


 


ABANG MUAZ:


Aku buat salah apa dengan kau?


 


STOPA:


Dalam LRT saya kena belasah. Masa tu saya tak sampai hati nak lawan.


 


ABANG MUAZ:


Tak payahlah kau nak balas dendam.


 


STOPA:


Saya nak berdamai.


 


ABANG MUAZ:


Ayat kau macam nak balas dendam?


 


STOPA:


Macam mana boleh berubah ha?


 


ABANG MUAZ MAHU BERGANJAK KELUAR. BAHUNYA DITARIK STOPA.


 


ABANG MUAZ:


Kau macam nak main dengan aku je?


 


STOPA:


Saya ingat dah terlanjur abang datang rumah saya, apa kata kalau kita baca takdir kita sama-sama.


 


ABANG MUAZ:


Takdir apa? Kau nak main dengan aku?


 


ABANG MUAZ KEMBALI MAHU BERGANJAK. STOPA SEKALI LAGI MEMEGANG BAHUNYA. ABANG MUAZ HILANG SABAR. DITUMBUKNYA MUKA STOPA. STOPA TERJATUH BERHAMPIRAN KERUSI. ABANG MUAZ TERUS MENENDANG STOPA. STOPA MENCAPAI KERUSI DAN MELIBAS KAKI ABANG MUAZ. ABANG MUAZ TERJATUH. KAKINYA PATAH.


 


ABANG MUAZ:


Sial! Sial! Aduh! Kaki aku! Kau memang bawak sial. Haram jadah! Haram jadah kaki aku!


 


STOPA BANGUN DAN CUBA MEMBANTU ABANG MUAZ.


 


ABANG MUAZ:


Kau sentuh aku, aku bunuh kau!


 


STOPA:


OK.


 


ABANG MUAZ:


Kau pukul kaki aku buat apa?


 


STOPA:


Saya kena tumbuk.


 


ABANG MUAZ:


Kau halang aku keluar buat apa?


 


STOPA:


Dah tumbuk, tendang pulak.


 


ABANG MUAZ:


Kalau kau tak halang aku keluar, aku tak tumbuk kau, bodoh!


 


STOPA:


Tak adalah. Abang datang sini memang nak pukul saya. Sebab saya marah abang melalak kat rumah abang kat sebelah dinding ni malam-malam buta ni, kan. Itu sebab abang datang sini, kan? Kira ok lah tu. Abang datang nak pukul saya. Bila abang tengok saya, dah tak jadi nak pukul. Saya tak nak niat abang sebelum  datang sini tergendala. Dah kira ok lah. Saya tarik bahu abang! Desyum! Abang tumbuk saya. Lepas tu, abang tendang pulak. Saya pikir tu dah lebih. Dah la dalam LRT saya tak lawan. Hari ni kalau saya tak lawan, saya penakut. Kalau abang muaz dulu, mungkin saya tak lawan. Tapi abang muaz sekarang dah lain. Beratus ekor setan dah berumah dalam hati abang, saya rasa, saya kena tolong.


 


ABANG MUAZ:


Tolong apa benda? Ni nak bunuh aku.


 


STOPA:


Kaki je. Belum mati lagi. Hidup lagi.


 


ABANG MUAZ:


Sakit, bodoh!


 


STOPA:


Macam mana agaknya dalam neraka?


 


ABANG MUAZ CUBA BANGUN. SAKIT KAKINYA MENGHENTI TINDAKANNYA.


 


ABANG MUAZ:


Aku kena pergi klinik.


 


STOPA:


Tak boleh lah. Urusan belum selesai lagi ni. Nanti abang ke hospital.


 


ABANG MUAZ:


Aku ada salah apa dengan kau?


 


STOPA:


Kita borak-borak lah dulu macam orang dewasa.


 


ABANG MUAZ:


(Terus menempik) Hoi! Borak apa?! Kau ingat apa kau buat last sekali aku datang ke dorm kau?


 


STOPA:


Last sekali? Saya ingat. Saya tanya abang pernah melancap tak? Kan?


 


ABANG MUAZ:


Kau pegang paha aku. Kau tenung mata aku. Kau cuba buat apa? Kau setan masa tu. Kau singkap  baju aku, kau usap perut aku. Kau ingat tak apa? Aku kalah. Lama aku pikir. Sampai aku rasa semua yang aku buat selama sebelum tu munafik. Aku rasa aku dakwah orang tapi aku tak dapat nak kekang nafsu aku sendiri. Mula-mula sikit-sikit. Lama-lama aku rasa aku memang ditakdirkan untuk jadi munafik. Ha ha ha.


 


STOPA:


Saya minta maaf untuk masa tu. Naif. Saya rasa bersalah. Abang rasa berdosa?


 


ABANG MUAZ:


Makin hari makin tak dapat nak kontrol. Nak sorok, munafik. Nak lepas, kena keji. Tengok tu, kaum Luth. Ingat semua dah tenggelam masa Tuhan musnahkan Sodom dulu. Ada juga yang selamat. Kau lah pencetusnya.


 


STOPA:


Abang stim dengan saya?


 


ABANG MUAZ:


(Mengajuk) Abang stim dengan saya? Soalan apa tu? Aku nak hidup macam biasa. Aku tak reti.


 


STOPA:


Abang ajar saya dulu pasal ujian. Pasal sabar.


 


ABANG MUAZ:


Besar sangat.


 


STOPA:


Allah tak turunkan ujian yang tak mampu dipikul oleh hamba Dia.


 


ABANG MUAZ:


Cakap senang. Aku sakit ni. Nak bangun tak boleh ni. Sakit ni. Sakit. Kau– cakap-cakap-cakap.


 


STOPA:


Neraka lagi dahsyat! Tertanggung ke sakitnya?


 


ABANG MUAZ:


Ye lah. Neraka lagi dahsyat. Kau ahli syurga?


 


STOPA:


Syurga neraka bukan kerja manusia. Allah janjikan. Kita buat baik. Demi Islam. Demi Tuhan. Abang ingat apa abang cakap kat saya dulu. Pasal Muaz. Muaz bin Jabal. Nama yang abang guna. Yang abang gembar-gemburkan dulu. Abang ingat? Hadis riwayat Muaz sendiri. Abang ingat tak? Kata Muaz: Aku pernah membonceng Nabi SAW. Yang memisahkan aku dengan dia hanyalah bahagian belakang pelana. Nabi SAW bersabda: Hai Muaz bin Jabal. Aku jawab: Ya Rasulullah. Aku siap terima perintah. Unta yang kami naik terus berjalan. Sebentar kemudian Rasulullah bersabda lagi: Hai Muaz bin Jabal. Aku jawab: Ya Rasulullah. Aku siap terima perintah. Unta terus juga berjalan. Rasulullah bersabda lagi: Hai Muaz bin Jabal. Aku kata: Ya Rasulullah. Aku siap terima perintah. Barulah Rasulullah bertanya: Tahukah engkau apa hak Allah ke atas para hamba? Aku jawab: Allah dan Rasul-Nya lebih tahu. Rasulullah bersabda: Hak Allah ke atas para hamba – mereka beribadah kepada-Nya dan tidak menyekutukan Dia dengan sesuatu apapun. Unta terus berjalan melengguk-lengguk, melenggang-lengguk.


 


ABANG MUAZ:


Lepas tu Rasulullah panggil Muaz lagi. Muaz jawab: Ya Rasulullah. Aku siap terima perintah. Rasulullah tanya: Tahukah engkau apa hak hamba atas Allah, bila mereka telah memenuhi hak Allah? Muaz jawab: Allah dan Rasul-Nya lebih tahu. Rasulullah bersabda: Allah tak akan siksa mereka. Apa kau ingat aku lupa? Aku ingatlah. Ada kain ke, apa ke? Kayu ke? Nak ikat kaki aku ni. Aku rasa patah ni. Apa ke jadah cerita pasal unta?


 


STOPA:


Itu bukan siksaan ke tu?  Kalau lihat dari konteks balasan Tuhan atas manusia? Itu baru atas dunia, kaki patah. Belum kena stroke.


Belum kena siat kulit. Apa kata kalau saya ambik pisau, hiris, siat kulit abang?


 


ABANG MUAZ:


Itu kau yang buat. Kau yang jahat. Kau yang setan.


 


STOPA:


Saya tak mampu buat kalau Allah tak izinkan. Kuasa apa saya ada nak lepas bebas dari kuasa Dia? Kalau Dia izin, boleh saja. Saya boleh jadi agen. Agen pembawa siksaan ke atas Mohd Nazri alias Abang Muaz!


 


ABANG MUAZ:


Kuasa setan mula rasuk kau! Kau sedar tak?


 


STOPA:


Setan pun bawah kuasa Allah, itu abang pernah cakap dengan saya dulu. Agen ujian Allah atas hamba-Nya.


 


ABANG MUAZ:


Habis kau nak buat apa dengan aku? Nak bunuh aku? Kau betul-betul nak bunuh aku?


 


STOPA:


Nak mintak maaf sebenarnya. Nak cerita, tapi tak boleh nak cerita, tapi rasanya baik cerita. Sebab takdir boleh nampak kat sini. Apa akan jadi, nampak macam dah jelas signal dia.


 


ABANG MUAZ:


Apa yang kau melalut ni?


 


STOPA:


Saya nak settlekan semua hutang saya. Saya nak jihad. Saya tekad nilai hidup saya sekurang-kurangnya seratus orang kafir mati dalam tangan saya. 


 


ABANG MUAZ:


Apa kau cakap ni?


 


STOPA:


Habis sekolah saya masuk UTM Skudai. Chemical engineering. Saya pernah nampak abang kat sana. Satu kali masa dalam lif. Ramai orang nak masuk. Berebut-rebut. Salah sorang, abang. Masa tu saya dah kat dalam. Abang ingat tak, abang jejak je kaki kat dalam lif, tut tut bunyi. Overload. Abang keluar, shit! Abang cakap. Ada sorang budak skema jeling abang. Abang sergah: Kau tengok apa!?


 


ABANG MUAZ:


Apa kaitannya? Kau cerita apa ni?


 


STOPA:


Saya masa tu bersama Taufik, kalau abang kenal.


 


ABANG MUAZ:


Taufik mana?


 


STOPA:


Taufik Abdul Halim.


 


ABANG MUAZ:


Aku tak kenal.


 


STOPA:


Faturrahman Al Ghozi, Zulkifli Abdul Khir, Imam Samudera, Hambali, Dr Azahari, abang pernah dengar?


 


ABANG MUAZ:


Militan?


 


STOPA:


Ada sekali kami makan kat kafetaria Resak. Saya nampak abang. Tengah beratur nak ambik nasi. Ada Malik kat belakang abang. Mamat komik, budak architecture, duduk satu blok dengan saya, entah apa sebab melongong tengok abang. Entah dia nampak abang macam monster apa dari planet mana entah. Abang perasan. Kau tengok apa?! Abang tempik. Saya tengok si Malik gugup. Cermin mata bingkai tebal dia tergoyang-goyang terkena tangannya yang entah apa kena terketar-ketar menutup-nutup muka. Agaknya dia dapat rasa abang nak pelempang dia. Belum abih saya pikir, pelempang! Penampar hinggap kat muka Malik. Cermin mata bingkai tebal hadiah ayah dia terpelanting, jatuh, patah. Cermin pecah. Buta dia sekejap. Sebelum ayah dia bawak yang baru.


 


ABANG MUAZ:


Kau ni dah hilang akal ke apa?


 


STOPA:


Belum habis lagi. Masa tu saya masih respek abang. Tapi masa tu tengah borak pasal Islam dengan Taufik. Dia tunjuk arah abang, dia kata, tengok! Contoh orang tak reti sabar. Sekarang setan dah lebih-lebih. Benda kecikpun manusia dah tak boleh sabar. Apa salah Malik, saya tak tahu. Tapi tiap kali saya nampak abang, saya nampak setan.


 


ABANG MUAZ:


Hebat. Hebat! Kau nampak setan.


 


STOPA:


Boleh nampak kalau kita memang mahu tengok. Benda-benda dosa, bukan ke setan yang pujuk rayu. Orang tengah buat dosa, tengok, berapa besar, berapa banyak setan ada dengan dia.


 


ABANG MUAZ:


Dengan kau tak ada setan?


 


STOPA:


Ada. Sapa cakap tak ada.


 


ABANG MUAZ:


Kau dera aku – orang sakit, kau rasa bukan setan yang suruh kau?


 


STOPA:


Memang ada setan.


 


ABANG MUAZ:


Ha a. Malaikat pun ada, kan? Aku nampak Izrail ni ha. Tengah ikut kau.


 


STOPA:


Saya tak main-main.


 


ABANG MUAZ:


Memang ada Izrail kat sini. Kau kata nak bunuh orang. Adalah Izrail, ikut kau. Cuma jangan kau harap Jibril datang kasi kau wahyu sudah. Nabi dah habis, kata Quran.


 


STOPA:


Itu dia. Nabi dah habis. Zaman dunia dah nak habis. Akhirat kekal. Semua manusia akan ke sana. Bukannya lama kat atas dunia ni. Abang tahu tu.


 


ABANG MUAZ:


Hantar aku pergi klinik. Dapatlah kau sikit pahala. Manalah tahu kalau nanti pahala kau kurang sikit nak masuk syurga, pahala kau tolong aku kali ni boleh selamatkan kau.


 


STOPA:


Saya ingat saya kena bunuh abang malam ni.


 


ABANG MUAZ:


Apasal?


 


STOPA:


Alang-alang Izrail ada kat sini, macam kata abang tadi, jadi senang cerita. Malam ni ambik nyawa abang.


 


ABANG MUAZ:


Sekarang aku nampak setan.


 


STOPA:


Mula-mula, saya ingat saya nak ikat abang kat kerusi. Lepas tu ambil parang kat dapur. Asah dulu kasi betul-betul tajam. Abang nak saya potong leher abang dari kiri ke kanan ke, kanan ke kiri? Tapi saya ingat dari depan. Dekat kerongkong. Apa kata kalau betul-betul atas halkum. Sebab tu buah khuldi tu. Setan punya pasal. Dari halkum saya tarik laju ke spine belakang leher. Tus! Putus. Agak-agak, abang sempat mengucap tak?


 


ABANG MUAZ:


Kau ingat kau bunuh aku kau boleh lepas?


 


STOPA:


Ni hutang kedua terakhir saya. Hutang terakhir di Jalan P. Ramlee. Saya akan letupkan. Biar jadi petanda. Janji bala Allah pada kemungkaran. Saya jihad. Mungkin saya turut terkorban. Saya rasa saya akan terkorban.


 


ABANG MUAZ:


Jangan buat lawak lah.


 


STOPA:


Takdir.


 


ABANG MUAZ CUBA SEDAYA UPAYA BERGERAK KE PINTU. STOPA MENGHALANG.


 


STOPA:


Nak pergi mana lagi, bang. Dah tertulis di Luh Mahfuz sana, abang mati kat sini. Tengok rumah ni? Ini latar kematian abang. Seram tak?


 


ABANG MUAZ:


Ya Allah!


 


STOPA:


Ya Tuhan kami! Janganlah engkau memesongkan hati kami sesudah Engkau beri petunjuk kepada kami dan kurniakanlah kepada kami limpah rahmat dari sisi-Mu, Sesungguhnya Engkau jualah Tuhan yang melimpah-limpah pemberian-Nya. Surah Ali Imraan, ayat 8.


 


ABANG MUAZ:


Aku dah tak tahu nak buat apa lagi.


 


ABANG MUAZ CUBA BANGUN. BERHEMPAS PULAS. MUKA BERKERUT MENAHAN SAKIT. STOPA CUBA MEMBANTU. TANGANNYA DITEMPIS ABANG MUAZ. STOPA BERKERAS CUBA MENOPANG.  ABANG MUAZ MENOLAK STOPA. AGAK KASAR SEHINGGA DIA SENDIRI HAMPIR TERJATUH,


TETAPI TANGANNYA SEGERA MENYAMBAR BAJU DI TUBUH STOPA. DIA MENANGIS. MAKIN LAMA MAKIN TERSEDU. KEMUDIAN KEDUA-DUA TANGANNYA NAIK KE ATAS, KE MUKA STOPA, MENCENGKAM KEPALA STOPA LALU MENOLAKNYA KUAT KE DINDING. KUAT SEHINGGA STOPA TERHANTUK, PITAM DAN JATUH KE LANTAI. DENGAN BERTINTING KAKI SEBELAH, ABANG MUAZ MENCAPAI KERUSI DAN MEMUKUL STOPA.


 


ABANG MUAZ:


Dendam aku! Dendam aku ni. Kau ingat malam kau tanya aku. Kau setan!


 


SET:


Kembali menjadi dormitori.


 


LAMPU:


Dormitori seperti awal.


 


STOPA SEDANG MENONGGENG DAN MENGGOYANG-GOYANGKAN PUNGGUNGNYA KE ARAH ABANG MUAZ YANG DUDUK DI KERUSI.


 


ABANG MUAZ:


Sebagai seorang muslim, perbuatan kamu dilaknat. Perbuatan kaum Nabi Luth. Kamu tahu kisahnya macam mana Sodom di telan bumi?


 


ABANG MUAZ BERCERITA. KETIKA DIA MULA BERCERITA, STOPA DIAM SEKETIKA.


 


ABANG MUAZ:


Kaum Luth. Mereka jemu, sakit hati dengan dakwah Nabi Luth Alaihissalam. Mereka nak halau Nabi Luth. Sampai satu ketika, Nabi Luth rasa dah tak ada harapan lagi masyarakat Sodom nak insaf. Sia-sia segala peringatan untuk kaum yang fikirannya telah tersumbat rapat dengan ajaran syaitan dan iblis. Hanya satu ubat yang ada untuk mencegah penyakit akhlak yang sudah parah tu daripada menular. Basmi. Supaya jadi pengajaran bagi umat yang lain. Nabi Luth memohon pada Allah, supaya kaumnya diberi pengajaran.


 


STOPA TERSENGIH-SENGIH MENDENGAR DAN MENYAMPUK KADANG KETIKA.


 


ABANG MUAZ:


Doa Luth dimakbulkan Allah. Satu petang, tiga malaikat, menyamar jadi remaja hensem, tiba di Sodom. Mereka berselisih dengan sorang awek cun, tengah ambik air kat satu perigi. Diorang tahu yang awek tu anak Nabi Luth. Salah sorang tanya awek tu, boleh ke  mereka tumpang di rumahnya untuk satu malam. Awek tu tak dapat buat keputusan. Dia kena tanya ayah dia dulu. Dia pun pergilah tanya. Malaikat-malaikat yang jadi remaja-remaja hensem tu ditinggalkan di perigi tu sekejap.


 


STOPA BOSAN. DIA MENGENGSOT LEBIH DEKAT KE KERUSI ABANG MUAZ .


 


ABANG MUAZ:


Nabi Luth jadi keliru. Hatinya mendesak supaya hasrat para remaja yang musafir itu tak ditolak, tapi, terima tamu remaja hensem, kacak, boleh bawak bahaya pada dia dan pada tetamu dia jugak.


 


STOPA MEMANGKU KEPALANYA DI ATAS PAHA ABANG MUAZ. ABANG MUAZ YANG MERASAKAN BAHAWA STOPA MULA TERTARIK DENGAN CERITANYA, MEMBIARKAN.


 


ABANG MUAZ:


Akhirnya dia pasrah. Oklah, kata dia. Tapi hanya bila malam, bila manusia Sodom dah tidur, baru dia ke perigi, jemput tetamu yang tunggu dari petang tadi. Pada bini dia dan kedua-dua anak pompuan dia, dia nasihatkan supaya jangan kasi tahu orang. Rahsiakan kedatangan remaja-remaja hensem tu.


 


STOPA BANGUN DAN MENEPUK-NEPUK BELAKANG ABANG MUAZ SEOLAH MAHU MENGURUT. ABANG MUAZ SERONOK LALU DIA BIARKAN. ABANG MUAZ TERUS BERCERITA.


 


ABANG MUAZ:


Bini Nabi Luth padahal sesat. Dia bocorkan rahsia, ada tiga mamat hensem kat rumah Luth. Lalu jadilah apa yang Nabi Luth betul-betul takut terjadi. Kaum dia datang beramai-ramai serbu rumah dia, nak tengok dan sekaligus puaskan nafsu. –Bagi kat kitorang anak-anak ikan tu, Luth! Nabi Luth tak bukak pintu. Wahai kaumku yang sesat, bertaubatlah kamu! –Bagi diorang kat kitorang ni, Luth. Biar kitorang puaskan nafsu kitorang! –Ambiklah kedua-dua anak perempuan aku. Diorang ni untuk korang! Bukan tetamu-tetamu ni yang sejenis dengan korang! –Kitorang nak mamat hensem tu! Kitorang dah stim ni. Bukak pintu! Kalau tak, kitorang pecahkan pintu rumah kau!


 


STOPA MENYAMPUK SAMBIL TANGANNYA TERUS MENUMBUK-NUMBUK BELAKANG ABANG MUAZ PERLAHAN-LAHAN. TAPI MUKANYA SEOLAH GERAM DAN BOSAN DENGAN ABANG MUAZ.


 


ABANG MUAZ:


Luth pun berterus-teranglah kat tetamu dia.


–Aku dah tak berdaya nak halang diorang. Aku tak ada senjata, tak ada kekuatan fizikal nak lawan diorang. Aku kecewa sangat-sangat, tak dapat  nak lindungi korang, tetamu aku, di rumah aku sendiri.   


 


STOPA BERTAMBAH BOSAN TAPI TERUS MENGURUT BELAKANG ABANG MUAZ.


 


ABANG MUAZ:


Habis kata-kata Luth, malaikat yang menyamar tu pun mula bersuara, kenalkan diri diorang yang sebenar. –Kitorang ni malaikat yang menyamar jadi manusia. Kitorang ke mari sebab nak laksanakan tugas, turunkan azab atas kaum kau yang membangkang, keji dan kotor ni. Bukaklah pintu lebar-lebar, biar jantan-jantan yang suka jantan tu masuk. Luth pun bukalah pintu. Apalagi, kaum dia yang sesat tu menyerbulah masuk. Memang kemaruk nafsu haram jadah. Tapi, bila diorang pijak je lantai, mata diorang terus jadi buta. Berlanggarlah diorang sama sendiri, kalut, kacau bilau. Pada Luth, malaikat-malaikat tu kata –Bawak keluarga kau, tinggalkan lembah ini cepat, sebab dah tiba masa bagi azab Allah. Bila berjalan pergi tu, jangan sekali-kali toleh ke belakang.


 


STOPA MENGUSAP BELAKANG ABANG MUAZ, KEMUDIAN BERALIH KE LENGAN. KADANG KETIKA, DIA SENGAJA MENYENTUH BAHAGIAN DADA ABANG MUAZ. ABANG MUAZ TERKEJUT TAPI MEMBIARKAN. DIA SEAKAN SUKA.


 


ABANG MUAZ:


Nabi Luth keluar dari rumah dia, dengan dua orang anak pompuan dia, dan bini dia, berjalan cepat-cepat ke luar kota. Tak toleh kanan  kiri dah, apalagi ke belakang. Tapi bini dia ni yang memang sesat, musuh dalam selimut Nabi Luth, tak tergamak nak tinggal member. Dia berjalan makin slow, makin slow, biarkan Luth tinggalkan dia. Dah tu pulak, langgar syarat. Dia tengok ke belakang. Bila sekali tengok, dah jadi curious nak tahu apa jadi. Dia tengok lagi, tengok lagi, tengok lagi, lama-lama dah tak tahan, dia pusing balik. Dah memang sesat. Nabi Luth biarkan je la.


 


STOPA LEBIH EKSTREM MENGUSAP DADA ABANG MUAZ. SESEKALI, DIA MENYELAK BAJU ABANG MUAZ. ABANG MUAZ TERHENTI BERCERITA BEBERAPA KETIKA, TAPI DILAWANNYA TINDAKAN STOPA DENGAN MENYAMBUNG CERITANYA DENGAN LEBIH KERAS. DIA BAGAIMANAPUN KELIHATAN TIDAK TAHAN DENGAN GODAAN STOPA ITU. STOPA MAKIN BERANI BERTINDAK. ABANG MUAZ MELAWAN HANYA DENGAN SUARA YANG DIKUATKANNYA.


 


ABANG MUAZ:


Bila Nabi Luth dengan dua orang anak perempuan dia lepas je batas kota Sodom, bumi Sodom bergetar. Waktu tu fajar menyingsing. Getaran makin lama makin kuat, lalu jadi gempa – dahsyat! Sodom diterbalikkan. Angin jangan cakap lah, punya lah kencang mengacu-ngacu. Tsiiing!!! Dah tu turun pulak hujan batu sijjil, batu dari tanah yang terbakar. Bayangkan! Tak hancur ke Sodom? Hancur luluh.  Hancur dengan serta merta, Sodom dengan penghuninya.


 


SEBAIK ABANG MUAZ TAMAT BERCERITA, STOPA CUBA MENCIUM BIBIRNYA. ABANG MUAZ TIDAK DAPAT BERTAHAN LAGI. DIA LALU MENOLAK STOPA DENGAN KASAR SEHINGGA TERJATUH. STOPA KEMBALI TERBARING KE LANTAI.


 


SET:


Kembali menjadi apartmen.


 


LAMPU:


Apartmen seperti awal.


 


ABANG MUAZ:


Kau buka apa yang terkunci. Kau ingat aku lupa kau. Kau ingat dalam LRT, aku tak kenal kau? Kau tahu apa aku lalu? Kau buka pintu dosa aku. Aku kalah. Aku menangis. Setan demi setan demi setan. Aku menangis. Apa takdirnya ni? Kenapa kau? Apa yang aku dah buat?!


 


ABANG MUAZ MENGANGKAT DAN MEMAPAH STOPA KE KERUSI.


 


ABANG MUAZ:


Sekarang macam mana? Siapa berkuasa? Kau nak buat apa? Nak bunuh aku? Peh! Hebat! Kau setan yang aku memang teringin sangat nak bersemuka. Satu hari. Aku kata. Satu hari, aku akan jumpa kau. Aku akan cakap apa yang aku cakap hari ni. Ni lah harinya.


 


STOPA:


Ni lah. Harinya.


 


ABANG MUAZ:


Dalam lif, aku nampak kau. Jangan kata aku tak nampak. Aku nampak. Aku dendam. Aku dah jadi. Ya aku dah jadi. Tapi aku dendam. Aku nampak kau dalam lif. Kau nampak aku sergah budak skema tu. Aku sergah kau lah. Budak tu mangsa keadaan je. Aku bagi hint kat kau. Aku tau kau nampak. Kafetaria pun. Aku tahu kau nampak. Cuma belum masa aku nak belasah kau cukup-cukup.


 


STOPA:


Abang masih hidup. Bertaubat!


 


ABANG MUAZ:


Dari rasa bersalah jadi rela. Jadi suka. Setan dah jumpa pintu. Kau lah, bapak segala setan.


 


STOPA:


Saya gurau bang, masa tu. Sumpah dengan nama Allah. Maaf la. Saya dikuasai setan. Saya bersalah. Hutang saya yang kedua terakhir – minta maaf dari abang.


 


ABANG MUAZ:


Dah jauh dah! Aku hanyut. Hanyut!


 


STOPA:


Abang masih tahu jalan lurus?


 


ABANG MUAZ:


Jalan kau lurus?


 


STOPA:


Saya jumpa yang ini. Saya rasa cukup kenal setan, sekarang ni. Abang nak bunuh saya ke ni?


 


ABANG MUAZ:


Aku bukan setan. Berapa banyak dosa aku buat, aku tak ada niat nak bunuh orang. Aku masih ingat Tuhan. Aku tahu mengucap: Aku bersaksi tiada Tuhan yang disembah melainkan Allah. Aku bersaksi bahawa Nabi Muhammad pesuruh Allah.


 


STOPA BANGKIT SEPANTAS MUNGKIN, MENOLAK ABANG MUAZ HINGGA TERJATUH KE LANTAI, LALU MENCAPAI KERUSI DAN MEMUKUL ABANG MUAZ SEKUAT HATI.


 


LAMPU:


Pentas gelap.


 


EFEK BUNYI:


Bunyi pukulan bertalu-talu, bunyi ABANG MUAZ mengerang, bunyi tulang patah, dan bunyi kepala pecah.


 


STOPA BERSUARA DI DALAM GELAP.


 


STOPA:


Saya hantar abang ke syurga, sementara abang sedar kesilapan abang. Abang mati mulia. Saya percaya!


 


EFEK BUNYI:


Muzik dengan mood sesuatu akan terjadi.


 


LAMPU:


Spot STOPA di bahagian kiri pentas hadapan. 


 


STOPA MENGGALAS BEG HITAM. KEMUDIAN, DIA BERDIRI DENGAN PENUH YAKIN. DIA BERDIRI DENGAN GAYA SEORANG PEMBUNUH BERWAJAH ISLAM. DIA PEGUN SEKETIKA, MENARIK NAFAS DALAM-DALAM, KEMUDIAN, DIA MELANGKAH.


 


LAMPU:


Pentas gelap.


 


TAMAT.


 



Komen (16)

korup 4/8/2009 11:26:30 PM Hantar email
saya bace saje... buleh bayang doh..
jalan cerita mace demo betul2 dok asrama....
teringat ustaz gezek..

bdk2skul 2/3/2009 12:07:33 AM
best r crte nih..smga ada lagi sesapa nk pntaskan..msuk istana budaya ke..ble agknya ada yg akan pntaskan lagi?jgn lupe jmput..promo la giler2...

intrested 2/2/2009 3:01:35 AM Hantar email
sy intrsted giler dgn crte nih..best2!!!!
intrested gak kitorg nak buat teater nih..bleh?klu ade ape2 nak kntek bleh?hehe

ajie 2/2/2009 2:24:45 AM Hantar email Lawat laman web
Salam.. Tumpang lallu... Wan Azli.. Boleh team saya nak pentaskan semula Skrip ni?

nama khair 2/2/2009 2:01:58 AM Hantar email
ini mmg karya wan azli ka?mmg best...tabik!!intrested gile ak bce skrip ni..bile pnah dipentaskan?pnh publish?

Wan Azli 11/25/2008 5:14:27 AM
sdr elly, ni naskhah teater. dipentaskan lama dulu di dbp. bila ada kesempatan dan upaya utk dipentaskan lg, sila lah datang menontonnya :)

nama elly 11/3/2008 2:50:58 PM Hantar email
weh..bakpo sayo dok kelis pon citer ni..nak kelis jugakkk

nama topett 9/12/2008 10:28:14 PM
menarik membacanya..
teringat kisah asrama dulu2..

terheret..

chedoe 7/9/2008 10:35:37 AM
membuat kerja amal dalam produksi nih akan buat aku senyum sendiri hingga ka hari nih

fasyalifadzly 6/8/2008 2:29:59 PM Hantar email Lawat laman web
membacanya. menarik. teruskan berkarya..

sani 2/17/2007 4:20:50 AM Hantar email
Best ar citer nie.. supertuih pon best gak...masa borak duLu pas drama nie kata nak wat 24 jam delivery?ape kes?ape yang pasti cik wan tetap mndpt sokongan sani...hmm Lakonan daLam kasi ka si pe cah tu pon orait gak...VV[WIP] if tak siLap sLug dia..k.. aLL the best ya..utk telefiLem pLak BiLe pas matahari?

afna 2/9/2007 5:48:40 PM
Rasa macam nak minta GBSB buat tayangan di ASK sebelum cerita tu masuk panggung..Macam cerita ROCK tempoh hari first tayang kat ASK b4 masuk panggung...kalau dapat blh saya panjangkan kat GBSB untuk projek MPP ASK...

Wan Azli 2/8/2007 1:28:59 AM
koyabest dah tukar tajuk jd kb-kl-amerika! & blm dpt tarikh tayangannya..

afna 2/7/2007 4:34:41 PM
Khir dgn Rosdeen berlakon dengan baik dan skrip tu pun kuat...Bila agaknya Kayo-Best nak masuk panggung??

Wan Azli 2/1/2007 10:43:02 AM
jadinya afna ni salah seorang penonton drama saya. Terima kasih. Moga akan terus sudi menonton drama saya seterusnya :)

afna 1/31/2007 4:09:22 PM Hantar email
Aku ada tonton drama ni...drama paling best yang aku tonton sepanjang tahun lepas...





Bagi mengelakkan spam, sila tuliskan perkataan di dalam imej ini ke dalam ruang yang disediakan.





Hakcipta © 2005 eSastera Enterprise • Kemaskini terakhir 7/1/2010 7:34:31 AM • Bilangan pelawat 39236